امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امتیازات: 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
رنج و پیشرفت
#11
نظر من اینه که
روح ما روح خداست,جزعی از خدا,وجودی از خدا,پس همه چیز رو در خودش داره پس الوهیت در خود ماست از اول باهامون بوده و تا آخر باهامونه رنج ما ذهنمونه که پیچیدش کرده.فقط باید این رو دریافت که همه چیز در خودمون هست.رنج ما اینه که پی رسیدن به چیزی هستیم که از اول باهامون بوده!ذهن انسان همیشه دنبال چیزی برای رسیدن به اونه و همین مانع پیشرفته مثل دونده ای هستیم که دنبال سایه خودش میدوه و هیچوقت بهش نمیرسه! فقط و فقط و فقط باید خودمونو درک کنیم.
رنجی در کار نیست!.باور کنین اگه به این ایمان داشته باشید که همه چیز در درونتونه و شما دارای همه چیز هستید اونوقته که افزایش روز افزون آگاهی و پیشرفت رو میچشید Heart
بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید
پروانه در آتش شد و اسرار نهان دید
عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید
یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید

((دیوانه منم من که روم خانه به خانه!))
نوشته های بالا فقط و فقط نظر شخصیه Heart
مرسی استاد عزیز بابت ایجاد این تاپیک زیبا
کیست در گوش که او میشنود آوازم؟
کیست در دیده که از دیده برون مینگرد؟
*
یا کدام است سخن مینهد اندر دهنم؟
یا چه جان است نگویی که منش پیرهنم؟
 سپاس شده توسط ebi7777 ، 68Mohammad68 ، babak16 ، bashar ، ستاره ، beny ، Reza809 ، aba ، Whitechannel ، ریکی ، جویا ، maryam2090
#12
(7-13-1395، 07:00 عصر)bashar نوشته است: با سپاس از توجه استاد عزیز.
هر کاری سختی های خودش رو داره، حتی نفس کشیدن چه رسد به یادگیری و درس گرفتن، البته به نظر من اگه یادگیریت هدف دار باشه برات لذت میشه. مثلا من اگه دوست دارم پزشک بشم و خدمتی انجام بدم در این مسیر هر چه هم سختی باشه با روی باز و لذت تحمل میکنم. سالها درس میخونم راه دور و نزدیک، طرح میگذرونم دور از خانواده و هزاران مشکل دیگه ای که در این مسیر سر راهمه همه رو تحمل میکنم با لذت و صبوری چون هدفی که در پایان راهه برام عزیزه و ارزشمند پس سختی هاش به چشمم نمیاد و برام مثل برق و باد میگذره و همش میشه خاطراتی شیرین و تلخ و فقط زحماتی که در این راه کشیدم با رسیدن به ثمره اونه که به چشم میاد.
در راه یادگیری چوب استاد و سنگ و خار مغیلان همه رحمتن.
پاینده باشید. Heart
چطور می توان در بسیاری ار موقعیتهای زندگی چیزها و ودرسهایی که معمولا با سختی و رنج یاد می گیریم بدون رنج یاد گرفت؟ معمولا ما تجربه می کنیم، سختی می کشیم، و درس میگیریم. آیا راه دیگری هم به جز این هست؟
توجه توجه! لطفا در پیام خصوصی و ایمیل به بنده درخواست همسویی ارسال نکنید. بنده فعلا هیچ همسویی ارائه نمیکنم.
و لطفا  "قوانین انجمن" را مطالعه و رعایت کنید.
 سپاس شده توسط 68Mohammad68 ، babak16 ، سنجاقک ، arman23 ، ebi7777 ، bashar ، ستاره ، Reza809 ، aba ، Whitechannel ، ریکی ، جویا ، maryam2090
#13
(7-13-1395، 07:50 عصر)goodboy_313 نوشته است: با سلام اتفاقا همین دیروز راجع به کار و شغل سخت تو گروه بحث بود که یکی از دوستان فرمودند هرگز دنبال کار سخت و سختی نرید چون ذهن عادت میکنه به سختی و همیشه سختی براتون پیش میاره ...حالا نمیدونم حرفشون چقدر منطقی بوده ....این برای منم همیشه سوال بود که آیا واقعا برای رسیدن به خوبی ها همش باید سختی کشید یا نه؟
انسانهایی که از سختی فرار می کنند قوی نمیشن بلکه بیشتر ضعیف میشن و به راحتی بیشتر عادت می کنند بعد که یه سختی بزرگ بیاد ممکنه نابودشون کنه، در حالی که همون سختی برای کس دیگه شاید هیچ باشه. و این واقعیته. چیزی که برای شما کشندست چون تحمل کنار اومدن باهاش رو ندارید ممکنه برای دیگری آب خوردن باشه. مثالی در بعد فیزیکی: مثلا یه نفر که سالها بدنسازی و رزمی تمرین کرده شاید 100 مشت محکم هم توش شکمش بزنید براش مثل نوازش باشه! حالا اگه یکی از همین مشتها رو به یه آدم عادی بزنید شاید بمیره. یکیشون توانش رو در برابر سختیها بالا برده ولی یکیشون نه.
توجه توجه! لطفا در پیام خصوصی و ایمیل به بنده درخواست همسویی ارسال نکنید. بنده فعلا هیچ همسویی ارائه نمیکنم.
و لطفا  "قوانین انجمن" را مطالعه و رعایت کنید.
 سپاس شده توسط 68Mohammad68 ، babak16 ، سنجاقک ، arman23 ، ahmadreza ، ebi7777 ، MehrdadS ، ستاره ، beny ، goodboy_313 ، Reza809 ، aba ، فاطمه ، arp220 ، Whitechannel ، ریکی ، جویا ، arezoo ، maryam2090
#14
(7-13-1395، 01:45 عصر)محمدمسعود نوشته است: نظر من اینه که
روح ما روح خداست,جزعی از خدا,وجودی از خدا,پس همه چیز رو در خودش داره پس الوهیت در خود ماست از اول باهامون بوده و تا آخر باهامونه رنج ما ذهنمونه که پیچیدش کرده.فقط باید این رو دریافت که همه چیز در خودمون هست.رنج ما اینه که پی رسیدن به چیزی هستیم که از اول باهامون بوده!ذهن انسان همیشه دنبال چیزی برای رسیدن به اونه و همین مانع پیشرفته مثل دونده ای هستیم که دنبال سایه خودش میدوه و هیچوقت بهش نمیرسه! فقط و فقط و فقط باید خودمونو درک کنیم.
رنجی در کار نیست!.باور کنین اگه به این ایمان داشته باشید که همه چیز در درونتونه و شما دارای همه چیز هستید اونوقته که افزایش روز افزون آگاهی و پیشرفت رو میچشید Heart
بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید
پروانه در آتش شد و اسرار نهان دید
عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید
یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید

((دیوانه منم من که روم خانه به خانه!))
نوشته های بالا فقط و فقط نظر شخصیه Heart
مرسی استاد عزیز بابت ایجاد این تاپیک زیبا
با این ادراک زندگی کردن خوبه و توصیه میشه و میتونه به تغییر آگاهی کمک کنه ولی امکان نداره که یکدفعه شما رو از رنج کشیدن برای درس گرفتن بی نیاز کنه. حتی فقط این تکر کافی نیست. این فقط یک چیز کمکیه.
توجه توجه! لطفا در پیام خصوصی و ایمیل به بنده درخواست همسویی ارسال نکنید. بنده فعلا هیچ همسویی ارائه نمیکنم.
و لطفا  "قوانین انجمن" را مطالعه و رعایت کنید.
 سپاس شده توسط Valizadeh ، 68Mohammad68 ، babak16 ، سنجاقک ، arman23 ، ebi7777 ، محمدمسعود ، bashar ، ستاره ، فراسو ، beny ، goodboy_313 ، Reza809 ، aba ، Whitechannel ، ریکی ، جویا ، maryam2090
#15
باسلام خدمت دوستان وماهاچیتا  بو دا میفرماید زندگی رنج است همه چیز رنج است حتی خوردن و نفس کشیدن هم رنج است با رنج است  که انسان می تونه پیشرفت کنه حتی یاد گیری بدون رنج میسر نمی باشد .زندگی با همه زیبایی هایش باز هم رنج است .در رنج است که انسان پخته می شود وتکامل می یابد . تمام خوشی های زندگی دام طبیعت است که همه گرفتار ان می با شیم. تولد ومرگ وهر چیزی رنج است .وبقول مولا نا .... نکته ها چون تیغ پولاد است تیز      چون نداری تو سپر وا پس گریز          با تشکر
 سپاس شده توسط 68Mohammad68 ، ebi7777 ، bashar ، ستاره ، فراسو ، goodboy_313 ، Reza809 ، Whitechannel ، ریکی ، maryam2090
#16
با سلام.

خوب اين از اون موضوعاتي نبود كه فقط بتونم بخونم و از كنارش رد شم.به نظر من اين يه بحث مهمه چرا كه به پيچيدگي هاي ذهن انسان و همچنين حيله هاي اون براي فرار از پيشرفت در هر راهي از جمله راه معنوي اشاره ميكنه.خيلي ها وارد كار لايت ورك ميشن و اوايلش ميبينن چقدر زيباست ولي يه مدت كه گذشت ميبينن مشكل پشت مشكل داره مياد و ول كن نيست و خيلي ها با خودشون فكر ميكنن نكنه اين مال اون سيستم لايت وركه و نكنه اون سيستم منفيه و از اين حرفا و اونا به سادگي فرار ميكنن و جالبه كه جواب هم ميگيرن.از راه معنوي فرار ميكنن و فراموشي ميگيرن در نتيجه رنجي رو حس نميكنن در حالي كه عامل رنج همچنان اونجاست جايي در درونشون...اونا فقط چشماشون رو ميبندن.
در واقع خاصيت راه معنوي اينه كه براي پيشرفت بايد تجربه كني و هر مسير معنوي صرف نظر از شيوه هايي كه استفاده ميكنه خاصيتي داره و اون اينه كه از درون تو چيزايي رو به سطح مياره و وقتي اونا اومدن و دركشون كردي اون وقت ميرن.به همين سادگي و دركشون كه نكني تا ابد ميمونن و هي تكرار ميشن.همه ي آدم ها در درونشون ترس دارن  و حالا اگه نماز و روزه و مديتيشن اون رو به سطح بياره اون وقت شما شروع به تجربه ي رنج ميكنين.چيزي كه ميخوام بگم اينه كه مسير همه همينه از خامي به سوي كمال با ريزش اونچه كه نياز نيست و به دست آوردن دركي كه بهترتون ميكنه و كامل ترتون ميكنه تا در نهايت برگردين به سرچشمه.
مشكل بعدي از اونجا شروع ميشه كه ذهن و جسم هم وارد كار ميشن.همونطور كه دوستان گفتن ذهن قاضيه.اون همه چيز رو دسته بندي ميكنه و دسته بندي ها نسبي هستن.دنياي ذهن دنياي مقايسه ي نسبيه...خوب و بد.زشت و زيبا.فرشته و شيطان.و اون وقت ذهن شروع ميكنه به ساخت مقايسه براي رنج و خوشي...و وقتي مقايسه كرد طبق عادت خوشي رو انتخاب ميكنه. ر حالي كه اون فقط در مقياس خودش ميبينه.در مقياس دنياي مادي،احساسي،ذهني و وقتي با همچين مقياس محدودي ميبينه سعي ميكنه رنج رو كنار بزنه و مشكلات از اون به بعد شروع ميشن.بعضيا حتي در يه چرخه گير ميفتن و هي يه رنج تكرار ميشه تا ازش درس بگيرن ولي ذهن چشم و گوششون رو بسته.


خلاصه اينكه دوستان هر راهي بخصوص راه معنوي با رنج همراهه لطفا بخاطر رنج ها نااميد نشين چون رنج چند تا چيز رو خوب نشون ميده و مهمترين چيزي كه نشون ميده اينه كه شما در راه درست پيش ميرين.در حدي اين جمله ي آخر مهمه كه شنيدم بعضيا ميگن اگه تو زندگي روزي با يه چالش و رنج مواجه نشين و همه چي درست پيش بره در عمق ماجرا يه چيز داره اشتباهي پيش ميره.

البته در اين بين استفاده از خواص كائنات براي دستيابي به خيلي چيزا اونم خيلي راحت وجود داره و معنيش اين نيست بكه براي به دست آوردن هر چيزي شما رنج بكشين.مثلا قانون جذب و ...

البته اينا نظر منه و نظر همه براي خودشون درست و ارزشمنده.
با تشكر التماس دعا
 سپاس شده توسط ebi7777 ، bashar ، ستاره ، babak16 ، goodboy_313 ، Reza809 ، aba ، Whitechannel ، ریکی ، جویا ، maryam2090
#17
استاد دو تا راه داریم
تجربه کنیم
از تجربیات دیگران استفاده کنیم
میگن انسان عاقل تجربه میکنه ولی انسان باهوش از تجربیات دیگران درس میگیره
((هر چه مي توانيد از اشتباهات ديگران چيزهاي جديد بياموزيد. چون شما وقت كافي براي همه اين تجربيات نخواهيد داشت.     آلفرد شين ولد))
البته گاه رنج ها شاید هزار بار برای خودمون یا اطرافیانمون تکرار بشه ولی ازش درس نگیریم این به دلیل کمبود آگاهی و عدم سکوت ذهن و دید سطحیمونه
هرچیزی که آگاهیمون رو افزایش بده و مارو به سکوت ذهن نزدیک کنه(مدیتیشن-یوگا-لایتورک و...) میتونه باعث بشه که ما زودتر از پیش آمد ها و رنج ها درس بگیریم. و دید عمیق هم خیلی موثره.هر اتفاقی که افتاد چه برای خودمون چه برای کسی از اطرافیانمون یک دقیقه روش تمرکز و فکر کنیم من همیشه اینکارو میکنم و خیلی درس ها گرفتم و سعی کنید برای گرفتن درس از اتفاقات و مشکلات و... در لحظه حال زندگی کنید Heart Heart Heart Heart
کیست در گوش که او میشنود آوازم؟
کیست در دیده که از دیده برون مینگرد؟
*
یا کدام است سخن مینهد اندر دهنم؟
یا چه جان است نگویی که منش پیرهنم؟
 سپاس شده توسط فراسو ، bashar ، ستاره ، babak16 ، ebi7777 ، 68Mohammad68 ، beny ، Mahacita Bahuruci ، goodboy_313 ، Reza809 ، aba ، Whitechannel ، ریکی ، جویا ، maryam2090 ، Orkideh
#18
با سلام .یک مثال .دو تا بچه رو در نظر بگیریم یکی بچه پولداره این بچه تا لب تر کرده همه چی براش اماده شده و تو زندگی هیچ کم کسری نداشته در مقایل بچه ای هست که بخاطر شرایط بد خانواده مجبور شده با وجود سن کم بره سر کار بعد از چند سال پدر بچه پولدار ور شکست میشه ومیمیره در این شرایط میشه فرق این دو بچه رو فهمید .کسی که همه چیز داره هیچ وقت به دنبال نو اوری نیست .این رنج کشیدنه که انسان را پخته تر میکنه کسی که سرد وگرم کشیده است صبور تره در مورد معنویات هم صدق میکنه بعضیها با یک نا ملایمتی جزیی با خدا هم قهر میکنند و بعضیها در سختترین شرایط صبورند و شاکر و همیشه در حال درس گرفتن  . به نظر من رنج کشیدن یکی از دلایل زندگی روی زمینه.
با سپاس
 سپاس شده توسط bashar ، محمدمسعود ، babak16 ، ebi7777 ، goodboy_313 ، Reza809 ، aba ، 68Mohammad68 ، فاطمه ، ستاره ، ریکی ، maryam2090
#19
طبق تجربه خودم انسان بالذات از رنج فراریه.ولی من فقط زمان هایی تونستم رها بشم که در رنج بودم ولی تونستم وارد رنجم بشم نه اینکه ازش فرار کنم یا سرکوب کنم.یادمه یبار بخاطر چند نگرش ناخودآگاه تو کلاس دانشگاه به شدت خوابم گرفته بود در این حد که چشمامو میبستم میخوابیدم ولی یادم اومد که اینهمه همه مدت همین کارو کردم.پس ایندفعه به درون اون حس و رنج رفتم و ریشه اش رو یافتم و پاک کردم.به طرز جالبی خوابم پرید Smile
بنابر این رنج به سراغ ما میاد تا ما به وسیله رنج ناخالصی های درونمون رو پاک کنیم.اما طبق تجربم معمولا قبل رنج آگاهی های کم درد تری هم میاد و وقتی به اونا عمل نمیکنیم هستی مجبور میشه با رنج اون درس رو به ما بده
به تو سر بسته و در پرده بگویــم***تا کســی نشنـود این راز گهــربـار جـهان را
آنچـه گفتند و سُرودنـد تو آنـی***خودِ تو جان جهانی
گر نهانـی و عیانـی***تـو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی
تو ندانی که خود آن نقطه ی عشقی***تو خود اسرار نهانی
 
 سپاس شده توسط aba ، 68Mohammad68 ، bashar ، فراسو ، babak16 ، Valizadeh ، ستاره ، arman23 ، ریکی ، جویا ، maryam2090
#20
با درود بر استاد عزیز و دوستان رهرو نور...
بعضی دوستان بحث تجربه و استفاده از تجارب دیگران رو مطرح کردن اما من یاد گرفتم این ام نسبیه و نمیشه به اون استنباط کرد چون تفاوتهای فردی در امر تجارب تاثیر گذاره و حتی شرایط محیطی و موارد زیادی از این دست هم میتونه موثر باشه.
برای مثال شخصی سوزش معده اش با خوردن یک لیوان شیر برطرف میشه پس این تجربه اش رو که بارها برای خودش جواب داده به دیگران پیشنهاد میده اما هستند افرادی که با این راه کار نه تنها درمان نمیشن بلکه سوزش معدشون بدتر هم میشه پس میبینید هر تجربه ای برای همه کارامد و کارساز نیست...
متعالی باشید.  Heart
سال ها پرسیدم از خود کیستم
آتشم ، شوقم ، شرارم ، چیستم
دیدمش  امروز  و دانستم  کنون
او به جز من ،من به جز او نیستم
مولانا
 سپاس شده توسط 68Mohammad68 ، فاطمه ، ebi7777 ، فراسو ، babak16 ، Valizadeh ، beny ، ستاره ، ریکی ، جویا ، maryam2090


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان